𝐸𝓂𝓇𝑒 𝒜𝓎

Güzelliğine ettiğin kötü sözler aşkıma sapladığın hançerler gibi parçalıyor yüreğimi. Ben senin ruhuna, gözlerine, sanatsal kalbine âşık oldum. Bir sigara gibidir ömür, yakarlar başımızdan, dumanımız tüter ve son fırta gelince de atarlar toprağa. Şehirlerden parçalar toplarsın ruhuna, ben ise ruhumu parçalar saçarım etrafa. Her gece yıldızlara bakarım, ondan parıldar gözlerim. Ah, şu yıldızlardan bile uzaktadır ellerin. Bizden olmaz be sevdiğim. Benim sevgim öldüğünden beri yıllar geçti. Bizden olmaz, değil mi? Biz artık bambaşka insanlarız. Hayat yolunda iki kez aynı sokakta karşılaşmışız. Sen bana hiç ciddi ciddi bakmadın. Bu mektuplar kadar mânâsız imâlar. Her gün konuşup, sık sık buluşup, beraber gülüp beraber gezmedikçe bizden olmayacak kadın. Seni unutmak, kendimi unutmak demek. Seni unutmak, bana seni hatırlatan bütün şarkılara veda etmek demek. Seni unutmak ne mümkün. Seni unutmak geceyi unutmak gibi. Seni unutmak gecenin 2'lerinde uykuda olmak gibi. Hatta seni unutmak Ay...