𝘎𝘦𝘵𝘵𝘪𝘯𝘨 𝘞𝘰𝘳𝘵𝘩𝘭𝘦𝘴𝘴

Bu son kadeh. 

Kararsız.

Hiçbir Aydınlık, Karanlık Kadar Zevk Vermiyor.

Anlamsız.

Gece'nin Gündüzlerden farkı kalmadı.

Artık çok geç.

Yalnızlıkta ustalaştım ve artık bu hikayede kimsenin adı dahi yazmayacak.

Gidiyorum.Giderek karanlığa gömülüyorum.Gömen de gömülen de bu küllerin sahibi.

Kumda oturup turuncuyu istila eden laciverti seyrederken umutları tazelemek uğruna insanları yakıp karanlıkta önümü aydınlatıyorum.

Herkesin ve her şeyin anlamını yitirdiği bir dönemdeyim.

Eski halime dönmek,o çıldırmaları tekrar yaşamak istemiyorum.

Yaşamak istemiyorum,hayattan zevk alamıyorum ve yaşamak için bir sebebim yok.Hiçbir küçük neden ölüm kadar tatlı gelmiyor gözüme.

İntihar kokusu alıyorum.Kan ve Şarap'ın kokusu dağ eteğinin kayaları ile deniz kumsalına sinmiş.

İster depresif bir ergen,ister Ay âşığı bir sanatçı...

-Değersizleşmek 

Sahip olduğum bazı duygular bir zamanlar aşırı yoğun ve birikmişken katledilip kırıldıktan sonra daha hissedilebilir oldu.

O günlerde bu dünyanın kralı olan o sarhoşluk,ellerimde can vermek üzere intiharının bitmesini bekliyordu.

"Vazgeçtiğimden değil,olmayacağını gözüme soka soka gösterdiğin için vazgeçtim." ~Franz Kafka

Bir hayal uğruna gökdelenler dikip aynı şekilde yıkılışını da izlemek düştü yerime.

Hızlı ve Acılı bir hâlde kendime saygı duymayı öğreniyorum,yalnızlığımı dışgüdüselleştirdim ve artık ulaşılmazı oynuyor kendi tiyatromda kendi rolümü başa koyuyor,yalnızlık politikasında ustalaşıyorum.

Bana kalırsa kumsalda oturup gün batımını izlemek oldukça değerli o yüzden hiç kimse bir hayal uğruna feda edilemez değil bu ilizyonda.

Mugetsu☾