Aşkın Zincirleri

“-JOJDlpHnO8”

“2HVKu5r-97M”

Bu küllerin ateşi...

Ruhumun?

Kalbimin?

Belki de sigaramın...

Ateşe kanat germek,ölümü göze almayı gerektirir.

Göğüs kafesimi içeriden işgal eden,ateşi ile yüreğimdeki yağmurları söndüren sigaramın dumanında kokun olsun isterdim.

Başını koyup ipeksi,narin ve okşanmaya layık saçlarını yasladığın omzumun kenarında kokun olsun isterdim.

Düşlerde vurulup gerçekte öldüğüm,her gece seni öpmenin hayalini kurup acıları zincire vurduğum yastığımın yanında kokun olsun isterdim.

Kadehimi yudumladığım o son gece kaderimin en güzel oyunu olmanı,romanımın son sayfalarında bir kadeh daha doldurup sanatçı ruhumu közlediğin o son sevişlerini sonsuza dek hissetmek isterdim.

Acının on iki tonunu tattığım andan beri ruhumun öldüğünü hisseder oldum.

Umut şarabından bir kadeh alan düşlerimde seni kiraz çiçeklerinin altında seyrettim.

Hislerim kadar hissettiklerin var içimde.

...

Oysaki tek dileğim aynı gökyüzüne,

aynı evrende,

aynı hayallerle,

veda edebilmekti.

Yanımda sen varken acılar yanından bile geçmezmiş.

Miracle of Love or Farewell of Death.