𝘚𝘩𝘪𝘬𝘢𝘪-𝘚𝘢𝘵𝘢𝘯 𝘕𝘰 𝘔𝘦𝘪𝘳𝘦𝘪

Ｓｈｉｋａｉ- 𝘚𝘢𝘵𝘢𝘯 𝘕𝘰 𝘔𝘦𝘪𝘳𝘦𝘪

Ah...

Görüşmeyeli uzun zaman oldu eski dostum. Her zamanki gibi sonsuz ufkunla hayallerimi büyülüyorsun. Bazen önceki hayatımda senin bir parçan olduğumu hissediyorum. Kalbim kadar derin ve soğuk, iç dünyam kadar da durusun.

Fakat...

Eski dostum, dalgaların nasıl oluyor da her gece faziletli ve zarafetli olabiliyor?

Yağmura ve yangına nasıl oluyor da böyle hükmedebiliyorsun?

Dökülen ve yeşeren kiraz çiçeklerini nasıl oluyor da aynı mevsimde seyredebiliyorsun?

Dalgaların, Ay'ı ararken nasıl bu denli güçlü olabilir?

Tanrı'nın kulu olabileceğimi sandım. Deniz gibi umutlu, kiraz çiçekleri gibi zarif, ateş kadar asil, rüzgâr kadar şefkatli olmak istedim.

Yüce Doğa! Söylesene nasıl senin gibi mucizevi olabilirim?

Yüce Tanrı! Mucize yaratabilen tek kişi sen değilsin!

Yeter!

Sen onu bunu desen bile,neden beni sevdiğini söyledin ki?

Dalgasına yapmak kolay da gerçekten yapmak mı saçmalık?

Şu aşağılayıcı ve hayret uyandırıcı kelimeler,daha ne kadar kullanacaksın onları?

Neyse...

Bu değişmez oyun için umutlansam da,sözlerin alıntıdan başka şey olmasa da.

Beni umutlandıran o sözleri bırakalım da hepsini yasaklayalım.

Anla artık,lütfen yağdırma şu yağmuru.

Cevap veremiyorsan eğer,beni benimle bırak lütfen.

Tereddüte son veremiyorsan eğer,beni benimle bırak lütfen.

Can alıcı sözcükler bir kulağından girip çıkıyor,bırak da gönlünü rahatlatsınlar.

Hoş yağmur damlası üstüne düşseydi eğer,sana şemsiyeni tutturmak isterdi,değil mi?

Acılarım arttıkça daha az yanıyor canım aslında,

Duygusal olmanın anlamı yok.

Yağmurdan ıslandığımda korkmam artık sulardan,

Kuru kalmanın anlamı yok.

Yalnızlık alışkanlık,insanlar artık fazlalık

İnancımı kaybettim,gidecek kimsem yok kendimden başka,başka bir anlamı yok.

İnsan çizebilir kaderini.

Şansın kırabilir kadehini.