Fall in love with pain

*Size acı veren şey sizi güçlendirir.* 

Hayatın her sokağında acıya rastlamak mümkündür.Bazen çıkmaz sokağa girsek bile her zaman bir çıkış yolu vardır;o yolu ya kendimiz açarız ya da geldiğimiz yoldan dönüp farklı sokaklar ararız.

Dünya'nın tramvayına yetişmek gayret ister.Sigara,kahve,sevdiğin şarkı hep çabuk biter,hayat böyledir işte.Hızlı yaşarsan ömür,çok seversen aşk çabuk erir gider.Çok hayal kurarsan umutlar çabuk söner.

İnsanın fıtratında vardır acıya vurulmak,bu yüzden insana en çok acı veren de insandır.

En derin çukurlardan en gizemli hazineler açığa çıkar.

Dost acı söyler,sevgili acı söyler,hayat acıtır,acı evrenseldir ve yakanıza sarılıp asla bırakmaz.

Hiç anlayamadığım bir nokta var; insan neden katiline aşık olur?

Yakın veya uzak gelecekte siz,arkadaşlarınız,aşkınız,hikayeniz,aileniz,tüm yaşantınız hatta en ufacık etki bıraktığınız herkes göçüp gittiği zaman,sizi hatırlayan tek kişi dahi kalmadığı zaman öldüğünüz zamandır.

Kokusu sizinle oldukça o insan asla ölmez,bir insan ancak yeryüzünde bıraktığı bütün yadigârları silindiği takdirde yok olabilir.

Göz yaşı dökmemeliyiz.Bu,bedenin kalbe yenik düşmesidir.Çünkü bizim için “kalp” denilen şey,insanın lüzumsuz olduğunun kanıtından başka bir şey değildir.

Size acı verenle kuşkusuz sevgi duyduğunuz kişi,aynı kişiden başkası olmadığı anda Evren'in mektupları kalbinizin yanına usulca siner.

O vakit geldiğinde mektupları okuyun.Okuyun ki; kalbiniz gökyüzünü opak perdelerin ve kenarı keskin bir kılıç misali camların arasından gözlerine iliştirebilsin.

“Savaşmak istiyor musun?

Kazanmak istiyor musun?

Yaşamak istiyor musun?

Hangisi?”

Mektupta yazanlar bunlar olacaktır.

Sadece savaşmanın Anlamı yok.

Sadece yaşamanın Anlamı yok.

Kazanmak zorundasın.Çünkü kazanmazsan her şey biter,uğruna hayatını ödediğin bütün savaşlar için kazanmak zorundasın.

Katilinden kop ve kendin için bir evren ol.

Aşkın şarabından içip sarhoş olmak üstelik mucizeleri düşlemek umutsuzluğa atılan umutlardan başka bir şey değildir.