İçimdeki Yorgun Güller: Bin Kesik Bir Hançer

İçimdeki Yorgun Güller: Bin Kesik Bir Hançer

Kimim ben? Nereye aitim ben?

Geri dönmek istiyorum, bu kaos ve karmaşadan uzaklara ama zaman ve bahar bana karşı. Dönmek istiyorum mutlulukla biten akşamlar, huzurla başlayan sabahlara. Beni beklemeyin. Beni unutmayın. Sevgilerimle yeşerttiğim bütün anıları bir hiç uğruna yakıp yıkmayın. Ben bu gece mutlu olmak istedim. Yanmasın, solmasın yadigârım. Sizden tek isteğim: gökyüzüne her baktığınızda beni hatırlayın. İçimdeki güller hırpalanmış, güz ayrılığına kurban olmuş, ince ve yumuşak kanatları koparılıp kül olmuş olsa da elbet bir gün bahar gelir yüreğime.

Talih ve talihsizlik arasında yol boylarım. Kim bilir yaşanmamış günlerden dolayı kaç kişiyle tanışamadım? Belki biriyle hayatımın sonuna kadar gidecektik belki de biri hayatımın sonunu getirecekti. Hayatın bu sonsuz yollarından rüzgârın ruhumu estirdiği yönde gidiyorum. Günler akıp giderken geride bıraktığım kırıklıklarımı düşünüyorum. Meğer ne çok yıpranmış ne çok kez ayağa kalkmışım. Eninde sonunda çıkamayacağım bir kuyuya ilerliyorum. Ölüm seni incitmesin gülüm, ben ölmek için yaşarım bir ömür. İple çektiğim bu ölüm, kendimden tek kaçış yolum.

Olabildiğince uzak diyarlarda kendimi bir uçuruma sakladım. Kimseler görmesin. Kimseler duymasın.

Sonu çıkmaz bir labirentin manzarasının tadını olabildiğince çıkarmaya çalışan karıncalardan fazlası değiliz.

Ya zamanı ya sigaranı sar, ikisini de en başından yak sonuna kadar. Bu illet sürse de sonsuza kadar, dünya değil, sen ol canımı alan cellat.

Yalnızlık

“Ruh gibisin. Ölü gibisin. Hayattan hiç zevk almıyormuş gibisin.” dediler yıllarca. İçimdeki yorgun gülleri solduranı sormadan... Kalbimdeki bin kesiği açan bir hançeri umursamadan...

Bir yıldız, bir çiçek, bir yaprak, bir böcek... Geçiyor önümden bir kelebek. Tadını çıkarıyor uçmanın yarın öleceğini bilerek. Belki de kelebek olmak gerek. Bir gün batımında ağacın tepesinden hayatı seyretmek, bir uçurtma gibi uçmak, süzülmek gerek.

Dışlandım. Yalnız kaldım. Senelerce savaştım. Kendimle ve herkesle savaştım. Barışı arayan bir ben kalmışım. Kuytu köşede, karanlıkta yaşayan bir cesetmişim ben. Akacak bir damla gözyaşım kalmamış. Kırılıyor, kırılıyor, kırılıyorum. İçimdeki güller hiç bahar görmemişçesine solgun, kırgın ve yorgun. Perişan yüreğimin derbeder atışları durmak bilmiyor. Ya sen duracaksın ya bu dünya. Dursa dünya, dursa kalbim bir noktada... Sona geldiğini anlayınca gururla ayağa kalmasa, savaşmak için yanıp tutuşmasa... Bıraksa kendini bir uçurum kenarında mavi okyanuslara... Kavuşur muyum bensiz bir dünyaya?

Evren hayallerim olsa, sönüverir tüm yıldızlar.

Kahkahalar... İnsanlar, gülüyorlar. Görüyorum, pek iyi anlaşıyorlar. Duyuyorum, pek huzur kaçırıyorlar.

Varlık ile yokluk arasında, varolmayışımın zulmünü yaşıyorum. Güneşli günler ne gaddarmış var olmayan birinin gölgesine.

Lüzumsuz varlığımın sonu yaklaşıyor. Kalbimin son parçasını da umutsuzluk taşıyor.

Başka bir bedende karşıma çıkacağın heyecanıyla yaşarken sen sandığım kadınlar, yanından bile geçemezlermiş.

Yine de Ay doğmaktan vazgeçmediği sürece savaşacağım. Her mağlubiyetimde yeniden doğacağım.

Ah, ak yaşım, seni ne çok sevdiğimi bir ben bir de Ay bilir. Kelimeler duramaz yerinde seni anlatırken. Cümleler buluşamaz birbiriyle gözlerin gözlerime dalarken. Ben bir daha sevebilecek miyim kendimi?

Sessiz bir damla gözyaşı gibi ezgilerle dökülürken yanağımdan, solgun bir güneş gibi yaşlı ve ürkek olsam da, usul usul ince ve narin ezgilerim buluşsun dudaklarınla gün batımında.

İyiliği sevmek için saf bir kalp kâfi. Ama şu dünyaya olan nefretim hiç bitmez ki. Şu kederli hâlimle kim sever beni? Bir çiçek yağmur olmadan açabilir mi? Kadeh gibi kırılıp incinen biri, dudakları kesmeden, kalbi üzmeden aynı hazzı verebilir mi? Kırılmış bir ayna misali parça parça dağılan suratımda neşeden iz bulunabilir mi? O kara gözlerimde dertten, kederden ziyade, derinlerde yatan bir çocuğun hayat sevgisini senden başka biri yaşatabilir mi?

Kendimi tesadüflerin açıklarına bırakıyorum. Kader kadar güçlü değilim, biliyorum.

Sayonara🌙