Solitude Of Soul

Solitude

Serin bir sonbahar meltemiyle dökülen yaprakların arasından gidiyorum. Adımlarım beni nereye sürüklüyor bilmiyorum ama gidiyorum. Gittikçe yalnızlaşıyorum. Sonbahar ki, ebedi mutlulukların eceli; hüzünlü ayrılıkların şafak söken güneşidir.

Aysızsa geceler, ağlar bulutlar.

Gözyaşları belki çiçeklere tatlıdır fakat bana denizler kadar tuzlu.

Bedenim kırık bir kadeh gibi. Bileğimden akan şarap, kadehime doluyor ve bedenim bir kez daha kederimle yanıyor.

Yağmurdan kaçtım, bulutlara sığındım. Denizlerde dalgalandım. Kuş oldum, bulutlarda saklandım. Gökyüzünde yankılandım. Seven oldum, sen olamadım. Ne yapsam yaranamadım. Ne yapsam olduramadım. Dudağımı kesti dudakların, sözlerin kadar canımı yakmadı.

Bu kalbin çöküşü, enkazlarıyla birlikte gömüldü ıslak topraklara.

İçimdeki hisler ukde kaldı yüreğimde, bulutlara karışıp yağmurla döndü çiçeğime.

Bir çiçek filizlendi gözyaşlarımla, bahar gelince açan siyah bir karanfil oldu yakışan saçlarına.

Bedenim enkazı andırır. Gözlerim ölüp gidenlerin vicdanındaki acıları tattırır. Kokum, sonbaharda dökülen yaprakların arasında ıslak toprağa oturup kitap okuyan, sigara içen ve şarkı söyleyen bir adamın yalnızlığını taşır.

Hatırla Kardeşim. Oturup bira içtiğimiz kaldırımları, soğuk gecelerde izlediğimiz şehrin ışıklarını, gün batarken söylediğimiz şarkıları, aştığımız acıları, sonu gelmeyen kadehleri, bütün o güzel günleri hatırla.

Yoruldum artık. Yorgun, bitik, mutsuz ve yalnızım şu kalabalıkta. Kimse anlayamaz hislerimi, kimse duyamaz ruhumdaki çığlıkları.

Duyamazlar, göremezler kalbime saplanan kırık kadeh bıçaklarını.

Yalnız bir kuşum ben, gün batımına doğru uçar, boynumdaki halatı bulutlara bağlarım. Yalnız bir notayım kimsenin duymadığı. Yalnız bir ada ve kimsenin varmadığı kıyılarımın, kimsenin görmediği yağmurlarımın tutsağıyım. Yalnız bir tutsağım. Yaprakları koparılan bir papatyayım, daima sevmiyor diyen.

Arı konan bir yoncasın, insanın arı olası geliyor. İnsanın dudağına konup şarkı söyleyesi geliyor. Dudağımda kokun kalsın isterdim. Saçlarımda polen, gülüşümde sebebim ol isterdim. Seni görünce insanın gülümseyesi geliyor.

Geçmişte kaldı mutluluk.

Yağmurdan kaçıp bulutların fevkine kavuşmak isterdim.

Savurup attım mutlu günleri, kalbime sapladığın hançer gibi. Yolda bıraktım her şeyi.

Bulutlar yağmuru getirse de gökyüzü bulutlarla güzeldir. Bulutlar gökyüzünün kanatları, hayatımın acı habercisidir. Bulutlarla sarılan gökyüzü, yıldızlı geceyi görmemizi engeller.

Kalbiniz dünyanızdır. Gökyüzünü bulutlarla kaplarsanız Ay'ı ve yıldızları göremezsiniz. Küçük bulutlar en karanlık geceleri, büyük bulutlarsa en ıslak gözleri saklayabilirler.

Kalbinizi mavi tutun. Sayonara.🌙