Karanlık Bir Gece

Solitude

Ben hiç "O" olmadım.

Hiçbir evrende karşılık bulmadım.

Gözlerin, beni cehennemim, karanlığım ve yalnızlığımdan çekip alırken bana bakmıyordu bile. Sen canıma can katarken senin haberin bile yoktu.

Hançer kalbim sessizce ruhumu deşerken senin haberin bile yoktu.

Ben hiç “O” olmadım. Ben hiç o olamadım.

Bir anlık bir ışığa kandım. Düşmekten, ağlamaktan usanmadım. Ama her düştüğümde sızlardı kalbim; susturamazdım.

Sözün tükendiği, uçuruma tek adım kalan yerdeyim.

Yağmur eşlik ediyor hayatıma.

Ben hiç var olmadım. Adımımı yokluktan dışarı atacak cesareti hiç bulamadım.

Evren bir anlığına güneşi verdi sandım ellerime.

Sigaramın ateşiymiş meğer, bu muydu hak ettiğim değer?

Ellerim ellerini tutana dek yanacak bu ateş. Küle çevirene dek yakacak beni güneş.

Siyah Hilal

Ay'ın yeniden doğduğu, her zamankinden daha parlak olup yeşereceği andır. Yeniden dirilişi, iyimserliği ve yaşamaya devam etme arzusunu gösterir. Acıları ve yağmur altında kimse duymasın diye gözyaşlarımı içime attığım günleri geride bırakmak için yaptığım dövmedir.

Tanrı tarafından ikiye ayrılan Jian kuşları tek kanatla yaratılır. Onlar için cennete uçmak imkânsızdır. Lakin diğer yarısını bulan Jian, âşık olduğu canlıya dayanarak kanat çırpar. İkisi de tek kanatlı olan bu canlılar birbirinden destek alarak cennete uçarlar. Jianlar cennete ulaşabilmek için diğer yarılarını, aşkı bulmaları gerekir.

Pencerenin kenarından kuşları izlerken aklıma gelen bir hikâyeydi bu. Keşke bir yıldız kaysaydı ben ağlarken.

Zira ben cennete hiç ulaşamayacağım. Zira Tanrı ikiye ayırmak yerine ikisini de parçalamıştı kanatlarımın. Zira benim diğer yarım yoktu.

Acımı Yârıma bastım. Yarama sen koklattım.

Aklımdasın, gözümdesin. Tek taraflı bıçak gibi kalbimdesin. Ama sen, ben değilsin. Beni göremezsin. Beni sevmezsin. Ben olamam düşüncelerinde. Ben olamam sözlerinde. Karanlık bir gecede kalbini çalan ben olamam. Başkasıdır kalbinde taht kuran.

Sayonara ☽